“Para kang bagyong dumating sa buhay ko, just when I was beginning to pick up my life’s pieces. You blew my resolutions out of proportion. Ano ang inaasahan mong gagawin ko --- let go of you so easily?”

“I like kissing you. I only kissed you once, gusto kong masundan iyon. At huwag kang aangal, lubog ka sa utang sa akin.”

“Ever since you kissed me—the first time you ever did—you never quite left my mind. And you didn’t even know me. Still, I loved you... and I still do... and I want to spend the rest of my life with you.

PARANG nakalutang sa alapaap si Corinne pagkatapos magtanghalian. Mistula siyang isang tangang dalagita na nakatikim ng kanyang first kiss. She was not quite herself nang bumalik sa opisina nang tanghaling iyon.
Kinagabihan naman, may mga bulaklak na sumalubong sa kanya sa bahay. Iba-ibang klase iyon—iba-ibang kulay, hugis, at laki.
“Si Ivan talaga,” napapailing at napapangiting sabi na lamang niya. Kumuha siya ng isang pirasong cattleya.
“Did you like my flowers?”

“All set, Courtney, darling?” Nginitian ni Courtney ang literary agent at kaibigan niyang si Lizzie. Isa itong Amerikana, dating contributor sa pinagtatrabahuhan niyang magazine noon. “All set. I’m a little nervous, though.”
“Nervous?” Tumawa ito. “Well, I don’t blame you. It’s your first book. I can’t believe you’re officially an author of a best-selling book.”
“Shut up!” natatawang saway niya rito. Ano bang best-selling book agad ang sinasabi nito? Pipirma pa lang siya ng selling contract sa publisher ng libro niya.

Napalabi siya bigla pagkaalala niya sa madrasta at stepsister niya. Nasa Baguio City ang mga ito nang lumindol nang malakas noong nineteen-ninety. Kung bakit buung-buo at wala man lang ni kaunting pingas ang mga ito nang umuwi ay hind niya alam. Ang paliwanag ng best friend niyang si Inggay, talaga raw matagal mamatay ang mga masasamang damo. Pero pakiramdam niya, hindi lang basta masamang damo sina Tiya Solita at Julienne. They were redwood trees that would live forever.

ISANG napakalakas na tili ang pinakawalan ni Stefanie Agpayo nang mabuksan ang sobreng kay tagal niyang inabangan. Araw-araw, walang palya, binubuksan niya ang kanilang mailbox upang i-check kung may sulat na siya mula kay Luke. Napasugod si Lolo Teban, napahawak sa jungle bolo na nakasabit sa may baywang. “Taknaidana!” singasing nito na inilabas pa ang bolo.

NAPAANGAT ang kilay ni Jerico Pizzaro nang mahagip ng mga mata niya ang isang maliit na news item sa entertainment section ng Manila Bulletin. Tamsin Kortright to dance ballet? hindi kumbinsidong sabi niya sa isip. He couldn’t quite believe that the pretty recording artist and performer could as well dance ballet and show her belly-button. Pero ayon sa balita, magpe-perform ito sa CCP—at hindi iyon isang concert kundi ballet. The Nutcracker, para sa nalalapit na Pasko.

Selebrasyon iyon ng ikalabingwalong kaarawan ng kaisa-isang anak na babae ni Don Augusto Hoseña, isang kilalang hacendero sa lalawigan ng Negros Occidental. Mula sa Maynila ay nagtungo sila ni Jules doon para makiisa sa naturang okasyon. Wala siyang kaide-ideya na ganoon kayaman ang pamilya nina Gretchen, na ayon sa pinsan niya ay kasintahan nito. Hindi tuloy niya maiwasang maasiwa. Pakiramdam niya ay hindi siya nababagay sa lugar na iyon.

WALA sa sarili si Fifi habang naglalakad. Saan naman kaya siya pupunta? Ano kaya kung mag-imbestiga muna siya bago siya magpakalayu-layo? Baka tama ang hinala niya, malay niya. Baka nga may kinahuhumalingang babae ang kanyang ama kaya ganoon na lamang kung tratuhin siya nito gayong dati-rati naman ay siya ang buhay nito.