Skip to main content

style="display:inline-block;width:468px;height:60px"
data-ad-client="ca-pub-9362195310998077"
data-ad-slot="5538685548">

Ang Mga Talulot Sa Rosas Compound (Part 10)

Sinulat ni JOSE LUIS CASANOVA

(Ika-10 labas)

WALANG kaalam-alam si Jason sa plano ni Dada na isang araw ay ise-seduce siya nito para matighaw ang pagkatigang nito sa sex. Nagbabasa siya ng kanilang lectures. Isang katangian niya iyon na kahit medyo lasing, kaya niyang magbasa at maiimbak iyon sa kanyang memorya. Likas sa kanya ang pagiging masipag sa pag-aaral. Hindi siya nakakakuha noon ng award sa school pero lagi siyang kasama sa top ten. Mahilig din siya sa challenges. Kaya naman related sa computer ang kanyang kinuhang kurso, sapul ay naa-amaze siya sa technology. Nang maka-graduate siya ng high school ay kumuha pa siya ng summer course sa electronics sa may kabayanan nila bilang paghahanda sa kolehiyo.

Nang mapagod ang kanyang mga mata at medyo nahimasmasan na rin siya ay itinigil na niya ang pagbabasa. Kailangan na rin niyang magpahinga dahil may pasok pa siya sa opisina bukas.

Nakahiga na siya nang maalala ang pagpiga niya sa dede ni Dada. Napangiti siya. Sayang at medyo malata na, malusog pa naman. Sabagay, sa age naman nito ay di kataka-takang bagsak na ang Bataan.

Hindi kagaya ng kay Rosela noon na medyo may laman pa ang loob at tayung-tayo pa.

Naalala tuloy niya ang gabing iyon na lubusan siyang namulat sa kamunduhan.

Dumating sa kanila si Rosela at ito na ang nagdala ng komiks sa kanila. Naghuntahan ito at ang kanyang ina. Noon ay usung-uso ang balita na may gumagalang aswang sa kanilang lugar. Ilan na ang napatay ng sinasabing aswang. Buong baryo nila ay ginagapangan ng kilabot.

“Wala namang pasok bukas, ano kaya, Rosela kung pasamahan kita kay Jason?” mungkahi ng kanyang ina rito.

“Naku, baka mas duwag pa sa akin’yan!” sabi naman ni Rosela. “Baka sa halip na nakakapag-isa ako sa bahay ay lalo akong matakot.”

“Iba pa rin ang may kasama,” pagpipilit ng nanay niya. “Ipapadala ko sa kanya ‘yung isang buntot page ng tatay niya para may panlaban kayo sa aswang.”

Nagkatinginan sila ni Rosela. Nakita niya ang pagkislap ng excitement sa mukha nito.

“Kung payag po si Jason ay di sige. Tutal puwede naman siyang mahiga sa mahabang sopang kawayan namin sa ibaba,” pagsang-ayon nito.

Nilingon siya ng kanyang ina. “O, Jason… samahan mo ang Ate Ela mo mamaya. Magdala ka rin ng malaking sulo at sindihan n’yo agad pag nagkagulo at para di kayo puntahan ng aswang. Saka tiyakin n’yong matibay ang kandado ng pinto para di kayo mapasok.”

“Opo…” kaswal niyang sagot.

Bago umalis si Rosela ay pasimple itong lumapit sa kanya at bumulong. “Tamang-tama, safe ako ngayon.”

Hindi niya alam ang ibig sabihin niyon pero napuno ng excitement ang dibdib niya. At ngayon, mas walang sagabal sa kanilang magiging pagniniig dahil kaaalis lang ng mister nito kahapon.

Maaga pa lang ay pinapunta na siya ng nanay niya sa kubo nina Rosela para raw hindi siya abutin ng dilim. Baka raw masundan siya ng aswang pag madilim na, at makopya ang kanyang anyo. Maraming alam ang nanay niya tungkol sa aswang, bagaman at sabi nito ay di pa ito nakakita kahit minsan.

Maraming ginagawa si Rosela nang dumating siya. Walang mababakas dito na may plano sila kinagabihan. Nagdilig ito ng halaman, tumulong siya. Wala silang salitaan. Ipinagputol din niya ito ng kahoy na panggatong. Nagpatay ito ng dumalagang manok na iuulam nila sa hapunan. Habang nagluluto ito, inalagaan niya ang anak nito.

Magkakalayo pa ang mga bahay noon sa kanilang lugar kaya kahit may kuryente ay mabilis kumalat ang dilim. Pagkapaghapunan ay nagpadede ng anak si Rosela, nasa baba lang siya at nagbabasa ng komiks. Gaya ng dati, may nakasingit doon na bold. Iyon ang binasa niya. Palibhasa’y kabataan pa niya ay mabilis siyang talaban ng mga nababasang kuwento ng kamunduhan.

Saglit pa, bumaba si Rosela para maligo. Nakatapis lang ito ng malaking tuwalya.

“Bantayan mo muna si Utoy at magbubuhos lang ako,” anito na di tumitingin sa kanya. Tumayo siya para umakyat. Nang magkasalubong sila, walang sabi-sabing dinakma ni Rosela ang kanyang dyunyor na ngayo’y galit na galit dahil sa epekto ng kuwentong kababasa pa lang niya!

Pinisil nito iyon nang mahigpit, binitawan at dumiretso na sa banyo sa labas.

Umakyat si Jason sa itaas at ipinaghele ang anak ni Rosela. Bukas ang bintana at tanaw niya ang ilang kalalakihang nagroronda. Hindi niya inaalis sa tabi ang buntot page na ipinadala ng nanay niya. Masakit daw ang hampas niyon sa aswang. Hindi niya alam kung kaya niyang ipalo iyon sa aswang sakaling makasagupa niya, pero pinatatapang siya ng inaasahang mangyayari sa kanila mamaya ni Rosela. At ngayong may mga nagroronda naman pala, nawala lalo ang kaba niya. Hindi naman siguro magsu-suicide ang aswang kung alam nitong pinaghandaan ng mga kababaryo niya ang muling pagsalakay nito.

Isinara niya ang bintana at tiniyak na nakakandado iyon nang mahigpit.

Naisip niya si Rosela sa banyo. Ano kaya ang ginagawa nito? Pasukin kaya niya? Napahinga siya nang malalim pagkaalala sa mga ginawa nito sa kanya kamakailan.

Maya-maya pa, umakyat na si Rosela. Kunwari’y inugoy niya ang duyan ng anak nito.

Kahit kubo ang bahay nina Rosela ay may malaki itong aparador na may malaki ring salamin. Nakatalikod ito sa kanya pero ang repleksyon nito sa salamin ay nakaharap sa kanya. Nagtanggal ito ng tapis na tuwalya. Mula sa repleksyon sa salamin ay kitang-kita niya ang kabuuan nito.

Nanuyo ang kanyang lalamunan.

Hindi tumitingin sa kanya si Rosela. Intentional marahil iyon para panoorin niya ang ginagawa nito. Minasdan niya ang kabuuan nito. Ang malulusog na dibdib, ang tiyan na bagaman nanganak na ay medyo flat pa rin, ang kabukiran nito na may malalagong itim na halamang nagkukubli sa pinakahiyas. Maging ang puwet nito’y bilog na bilog pa rin at hindi pa bagsak. Wala ring stretch marks sa anumang bahagi ng katawan nito.

Nagtuyo muna ito ng buhok. Nagsuklay. Matagal. Nang sa palagay nito ay maayos na ang buhok ay naglagay ng pulbos na pambata. Nagsuot din ito ng duster pero hindi na ng panty at bra.

“Magaling ka palang yaya,” anito nang lumapit sa kanya. “Ang tahimik ni Utoy, di man lang umiyak.”

Hindi siya sumagot.

Minsan pa, nagulat siya nang muli nitong pigain ang kanyang dyunyor na galit na galit pa rin dahil sa pagkakakita niya sa kabuuan nito. Nagkatitigan sila. Bumulong ito sa kanya. “Pero itong utoy mo, napakaligalig!” humagikhik ito.

Hinalikan siya nito. Ang mabangong singaw ng katawan nitong bagong ligo ay nagbigay ng hudyat sa kanya para maging agresibo. Niyakap niya ito. Inulaol din niya ng halik. Nagkiskisan ang mga dila nila. Niyakap niya ito nang mahigpit. Dumikit ang malulusog nitong dibdib sa dibdib niya.

“Ang bilis mong matuto,” bulong nito nang kumawala sa paghalik niya. Mas matangkad na siya noon kay Rosela, nakatingala ito sa kanya.

Nasa ganoon silang ayos nang muling humaplos ang kamay nito sa kanya. Ipinasok ang kamay sa suot niyang shorts na pambasketbol. Pinisa-pisa ang ulo ng kanyang dyunyor. Pakiramdam niya’y lalo iyong lumaki.

Nasa isip niya ang binasa niyang kuwentong bold kanina. Habang nilalaro nito ang kanyang dyunyor ay hinubad niya ang maluwag nitong duster. Nahulog iyon sa sahig. Utos ng pagiging lalaki, hinagkan niya ang dede nito at dinilaan ang pinakatampok niyon.

Napahalinghing si Rosela.

Nagbigay iyon sa kanya ng kumpiyansa. Tinagalan niya ang pagdila sa pinakatampok ng dibdib nito. Pagkuwa’y lumipat siya sa kabila. Maging ang kamay niya’y nagiging malikot. Hinaplos niya ang balakang at puwet nito. Wala siyang tigil sa paglalaro ng dila sa mga tampok nito sa dibdib.

“Ang init ng dila mo…” anito na hindi nawawala ang paghalinghing.

Nasa diwa pa niya ang eksenang nabasa sa komiks kanina. Naisipan niyang gawin iyon. Bumitaw siya sa pagsimsim sa mga korona nito. Itinalikod niya ito at hinalikan sa batok. Ang bango ng katawan nito’y lalong nagbibigay sa kanya ng matinding motibasyon na kahit rookie pa lang siya sa sex, kaya niyang mag-perform na parang isang professional.

Naramdaman naman niyang lalong tumaas ang temperature ni Rosela.

 

SUBAYBAYAN!